Een groot doek met Steenwijkerland als achtergrond, geschilderd met een airbrush: het was een van de beelden die deze Kopwijzer-uitzending kleur gaven. Het werk van kunstenaar Marcia Timmermans hangt binnenkort in de RTV SLOS-studio, maar was tijdens de Atelierroute Weerribben-Wieden nog even van dichtbij te bekijken. Tussen politiek, financiële zorgen, hulpmiddelen en trekkersport door bleek er ook ruimte voor verf, eekhoorns en digitale effecten.

BGL over natuur, woningbouw en beeldvorming

Presentator Ria sprak uitgebreid met Truus Klein Wolterink, raadslid voor BGL Buitengewoon Leefbaar uit Paasloo. Klein Wolterink kwam een jaar geleden tussentijds in de gemeenteraad van Steenwijkerland, na het overlijden van Richard Keijzer. Zij koos bewust voor een lokale partij, vertelde ze, omdat die minder gebonden is aan landelijke partijlijnen en volgens haar beter kan aansluiten bij de vragen van een plattelandsgemeente.

In het gesprek ging het onder meer over de spanning tussen Natura 2000, landbouw en woningbouw. BGL wil dat Steenwijkerland zich blijft inzetten voor woningbouw in Wanneperveen en Belt-Schutsloot, waar vergunningen vanuit de provincie nodig zijn. Klein Wolterink begrijpt de onzekerheid bij boeren en ondernemers, zeker rond de zone van vijfhonderd meter rondom natuurgebieden. Tegelijk vindt zij dat het gesprek niet stil mag vallen. Zonder ruimte voor wonen en werken, zei zij, houdt ook een bijzonder gebied zichzelf niet overeind.

Ze pleitte ook voor meer terughoudendheid in discussies die nog in een verkennende fase zijn, zoals mogelijke opvanglocaties in Meppel en Staphorst. Steenwijkerland is daarbij nog niet aan zet. Verder sprak Klein Wolterink haar zorgen uit over afnemende acceptatie van LHBTQ+-personen. Haar eigen dochter is getrouwd met een vrouw en heeft twee zoons. Voor haar maakte dat onderwerp heel concreet: een kind dat thuis twee moeders heeft, moet daar ook buiten huis niet vreemd op worden aangekeken.

Uitleen van hulpmiddelen verhuisd naar NoordWestGroep

Wie tijdelijk een rolstoel, rollator, douchekruk of krukken nodig heeft, hoeft niet meer naar de voormalige locatie aan de Meester Siegers Stegenstraat. De uitleen is sinds augustus ondergebracht bij NoordWestGroep aan de Koematen 36 in Steenwijk.

Sandra Lampe van Ledenvereniging Oude en Nieuwe Land, Marjo le Roi van NoordWestGroep en Elly de Glee van Kersten Hulpmiddelen legden uit dat er voor gebruikers inhoudelijk weinig verandert. Vooral het adres is nieuw. Kersten Hulpmiddelen levert de hulpmiddelen; NoordWestGroep verzorgt de balie, administratie, uitgifte en uitleg.

Voor NoordWestGroep is de uitleen ook een nieuwe werksoort voor medewerkers. Le Roi vertelde dat baliemedewerkers hierdoor meer klantcontact krijgen en vaardigheden ontwikkelen. Sommigen werken al jaren binnen het bedrijf, maar leren via de balie ineens veel meer afdelingen en vragen kennen. Er komt nog extra training voor medewerkers die telefoontjes aannemen en hulpmiddelen uitgeven.

De uitleg aan de balie is belangrijk, benadrukte Elly de Glee. Iemand die voor een paar dagen een rolstoel leent, heeft soms nog nooit zo’n stoel ingeklapt of bestuurd. Grote hulpmiddelen, zoals hoog-laagbedden, worden thuisbezorgd. Wie lid is van de ledenvereniging kan loophulpmiddelen gedurende dertien weken gratis lenen. De ingang van NoordWestGroep wordt momenteel verbouwd; straks moeten automatische deuren het ophalen met een rollator of rolstoel eenvoudiger maken.

Geldhulp in Weststellingwerf zoekt vroeg contact

In het tweede uur kwamen Siebolt Visser en Elza van Os van de gemeente Weststellingwerf naar de studio. Zij werken binnen Geldhulp, de naam die de gemeente gebruikt voor ondersteuning bij geldzorgen en betalingsachterstanden.

De gemeente krijgt signalen van onder meer woningcorporaties, Vitens, energieleveranciers en zorgverzekeraars wanneer inwoners achterstanden oplopen. Visser en Van Os nemen vervolgens contact op, via een brief, telefoon, WhatsApp of soms door aan te bellen. Het doel is niet om iemand op een achterstand vast te pinnen, maar om te vragen wat er speelt en welke hulp nodig is.

Dat kan gaan om een betalingsregeling of overzicht in inkomsten en uitgaven. Vaak spelen er ook andere omstandigheden, zoals baanverlies, een scheiding of het overlijden van een partner. Gemiddeld ontvangt Geldhulp zeventig tot tachtig signalen per maand.

Vanaf januari wil de gemeente in Wolvega een inloopspreekuur beginnen in de bibliotheek, samen met onder meer Humanitas en de Papierwinkel. Ook zijn er plannen voor een zorgcheck, waarbij inwoners hulp kunnen krijgen bij het bekijken van hun zorgverzekering. De aanpak is bewust laagdrempelig: liever vroeg bellen dan wachten tot schulden steeds groter worden.

Bunders Trekkertrek breidt uit tot feestweekend

Niels ten Wolde vertelde telefonisch over Bunders Trekkertrek in Vollenhove. Het evenement vindt plaats aan de Harenweg 1, op het land van Jan van der Linden, bijgenaamd De Bunder. Vandaar de naam.

Trekkertrek is een wedstrijd waarin deelnemers met hun trekker een sleepwagen met steeds zwaarder gewicht zo ver mogelijk over de baan trekken. Er zijn verschillende gewichtsklassen, van tweeënhalve tot negen ton, en ook speciale klassen. De belangstelling is groot: bij de inschrijfavond kwamen volgens Ten Wolde meer dan tweehonderd deelnemers langs.

Dit jaar wordt het programma breder dan alleen de wedstrijden. Op vrijdag is er een Bundersborrel, gevolgd door regioklassen en truckpulling. Zaterdag begint het programma vroeg met de overige klassen. Er is een kinderweide met stormbanen en luchtkussens, een foodplein en muziek van onder anderen De Boogie, Longhorn en de Heren van Amstel Band. Vrijdag is de toegang gratis; zaterdag geldt overdag entree.

Woldmeente zoekt buurtteams

Alex de Ruiter kwam praten over buurtinitiatief De Woldmeente in Steenwijk. Het initiatief ontstond uit eerdere gesprekken in de wijk, onder meer rond plannen voor zonnepanelen en voetbalvelden. Toen die plannen niet direct doorgingen, bleef de vraag hangen: wat kunnen buurtbewoners zelf doen om hun wijk prettiger te maken?

De initiatiefgroep ging langs de deuren met een enquête. Van de 488 woningen kwamen ruim tweehonderd reacties terug. Veel bewoners bleken behoefte te hebben aan meer ontmoeting, maar ook aan aandacht voor verkeersveiligheid, een hondenlosloopterrein en AED’s.

Bij een bijeenkomst in de Nieuwe Apostolische Kerk kwamen ruim 125 mensen bijeen. Op 20 oktober worden de eerste buurtteams gevormd. De Ruiter benadrukte dat de initiatiefgroep niet alles zelf wil uitvoeren. Bewoners die een idee belangrijk vinden, moeten het vooral ook zelf helpen vormgeven. Via dewoldmeente.nl kunnen wijkgenoten zich melden.

Airbrushwerk krijgt een plek in de studio

Verslaggever Dirk Brans bezocht tijdens de Atelierroute Weerribben-Wieden het atelier van Marcia Timmermans. Daar was het grote doek te zien dat zij voor de RTV SLOS-studio maakte. Het werk toont Steenwijkerland en wordt straks als wandvullende achtergrond opgehangen.

Timmermans werkt met airbrush, een techniek die volgens haar nog lang niet iedereen kent. Zij schildert geen motoren of auto’s, maar vooral portretten en vrije composities. Bij sommige werken voegt zij digitale elementen toe. Via een QR-code kunnen kijkers bijvoorbeeld een animatie, muziek of een driedimensionaal effect zien.

Ook haar schilderij van een eekhoorn, getiteld Vigilance, was in het atelier te bekijken. Dat werk won eerder de publieksprijs bij de expositie Parel in de Kleine Kerk. Tijdens de Atelierroute konden bezoekers niet alleen kijken, maar ook zelf even ervaren hoe een airbrush werkt.

De verbindende teksten in de podcast zijn ingesproken met een synthetische AI-stem. De interviewfragmenten zijn origineel uit Kopwijzer.

“Elke zaterdagochtend kun je in het RTV SLOS-radioprogramma Kopwijzer bijzondere en interessante gesprekken beluisteren over actuele, culturele of heel andere zaken die spelen in de gemeenten Steenwijkerland en Weststellingwerf. Dirk Brans beveelt je de uitzendingen van Kopwijzer van harte aan.”

CDA-raadslid wil verder kijken dan mooie bouwplannen

Christiaan Schrijver, CDA-raadslid in Steenwijkerland, beet het spits af met een gesprek over zijn politieke werk en zijn portefeuille in het fysieke domein. Schrijver woont sinds bijna vijf jaar in Blokzijl, heeft vier dochters en werkt bij de provincie Flevoland, waar hij leiding geeft aan een team dat zich bezighoudt met infrastructuur: wegen, vaarwegen, bruggen en sluizen.

Die dagelijkse praktijk kleurt ook zijn blik op de gemeentepolitiek. Schrijver wees op de grote landelijke onderhoudsopgave voor bruggen en andere kunstwerken. Volgens hem worden de economische gevolgen van afsluitingen en omrijroutes nog te vaak onderschat. In Steenwijkerland heeft hij geen concrete alarmsignalen over bruggen ontvangen, maar hij verwacht wel dat ook gemeenten de komende jaren flink zullen moeten investeren in beheer en vervanging.

Als raadslid houdt hij zich verder bezig met woningbouw, wegen, scholen, cybersecurity en andere onderwerpen die met de gebouwde omgeving te maken hebben. Zijn voornaamste zorg: plannen zijn er genoeg, maar stikstof, netcongestie, personeelstekorten en hoge bouwkosten kunnen uitvoering in de weg zitten. “In plannen kun je niet wonen”, was zijn kernachtige waarschuwing. Schrijver pleit ervoor dat gemeente, marktpartijen en andere overheden eerder naar onorthodoxe oplossingen zoeken, bijvoorbeeld als een reguliere stroomaansluiting een bouwproject blokkeert.

Met de fiets naar Terra voor een stoel van kranten

Van Steenwijkerland ging het gesprek naar Wolvega, waar Stefan de Lange namens het openbaar basisonderwijs vertelde over een nieuwe samenwerking tussen vijf basisscholen en het Terra College. De Lange is directeur van de Dorpsschool Wolvega en werkt voor Stichting Comperio, waaronder 35 basisscholen vallen.

De vijf openbare scholen in Wolvega – De Zuidschool, Tuindorp, De Heidepolle, de Dorpsschool en SBO Triade – werken al langer samen aan een goede overgang van groep 8 naar het voortgezet onderwijs. Nieuw is dat ongeveer tweehonderd leerlingen uit groep 8 ook daadwerkelijk naar Terra fietsen voor praktische lessen.

Het project draait om onderzoekend leren. Binnen het thema duurzaam design krijgen leerlingen eerst op hun eigen school theorie en vaardigheden aangereikt. Vervolgens gaan zij bij Terra aan de slag met practica: bijvoorbeeld in een moestuin werken, kapotte apparaten uit elkaar halen en proberen te repareren, of een stoel maken van oude kranten. De bedoeling is niet alleen kennis over duurzaamheid, maar vooral leren vragen stellen, een voorzichtige hypothese maken en onderzoeken waarom iets gebeurt. Een prettige bijkomstigheid: leerlingen kennen het schoolgebouw van Terra al voordat zij mogelijk de overstap naar het voortgezet onderwijs maken.

Alice keert terug, met twee hoge trappen

Betty de Haan, voorzitter van rederijkerskamer Ons Genoegen uit Blokzijl, en speler Birgit Meijer vertelden over de terugkeer van Alice in Wonderland. De toneelgroep speelde de voorstelling eind maart vier keer in Blokzijl. Drie voorstellingen waren uitverkocht. Op zaterdag 3 oktober volgt een extra kans in De Meente in Steenwijk, met een middagvoorstelling en een avondvoorstelling.

Ons Genoegen bestaat al bijna 192 jaar en noemt zichzelf inmiddels liever een theatergroep dan alleen een toneelvereniging. De Haan vertelde dat de groep steeds vaker zoekt naar andere vormen dan een klassiek stuk dat frontaal voor de zaal wordt gespeeld. Bij een eerdere productie zat het publiek midden in de voorstelling; bij Alice in Wonderland vormen twee metershoge, verplaatsbare trappen de basis van het decor.

Meijer speelt Alice, een rol die zij aanvankelijk spannend vond omdat zij niet eerder zo’n grote rol had gespeeld. In deze bewerking raakt Alice de weg kwijt tussen allerlei figuren die haar ieder een andere kant opsturen. Uiteindelijk moet ze vertrouwen op haar eigen richtinggevoel. Meijer ziet daar ook iets herkenbaars in, maar benadrukte dat de voorstelling tegelijk veel humor bevat en geschikt is voor kinderen. De muziek werd geschreven door Lucy de Lange en de regie is in handen van Joran Schuinhars.

De Eese blijkt veel ouder dan een bosgebied

Historische Vereniging IJsselham organiseert op dinsdag 6 oktober in Dalzicht in Oldemarkt een lezing over Heerlijkheid De Eese. Bestuurslid Froukje Weemstra introduceerde de vereniging, die ruim vijfhonderd leden telt en zich bezighoudt met de geschiedenis van de voormalige gemeente IJsselham, met plaatsen als Oldemarkt, Kuinre, Blankenham, Paasloo en Wetering.

Landschapsbioloog Harry Bouman onderzocht De Eese zeven jaar lang. Hij begon met veldnamen, maar zijn speurwerk groeide uit tot een cultuurhistorisch onderzoek. Daarbij dook hij in het huisarchief van de familie Van Karnebeek en stuitte hij op verhalen over een hunebed, oude verdedigingswerken en langlopende grensconflicten.

Een belangrijke ontdekking was dat De Eese niet simpelweg verwijst naar bosjes of struikgewas. Volgens Bouman is de naam afgeleid van een oud woord voor bij elkaar gelegen bouwlanden. Dat past bij de ligging op een keileembult, waar ook een hunebed lag. Het hunebed stond al in 1627 op een kaart. Door een conflict over turfwinning en grondbezit werd de grens tussen Drenthe en Overijssel later verlegd. Zo verdween het hunebed, althans op papier, uit Drenthe. De lezing begint om 20.00 uur; ook niet-leden zijn welkom.

Gezondheid als meer dan niet ziek zijn

Jeannette Lezwijn, een van de coördinatoren van Positief Gezond IJsselland, nodigde inwoners uit voor de gratis voorstelling Dromenvanger op 6 oktober in De Meente. Positief Gezond IJsselland werkt met zorg-, welzijns- en andere organisaties aan een bredere kijk op gezondheid.

Die benadering gaat verder dan de afwezigheid van ziekte. Iemand kan bijvoorbeeld diabetes hebben en zich toch gezond voelen omdat sporten, afspreken of vrijwilligerswerk nog steeds mogelijk is. Andersom kan iemand lichamelijk weinig mankeren, maar zich somber of geïsoleerd voelen.

De voorstelling bestaat uit sketches waarin verschillende kanten van gezondheid herkenbaar worden gemaakt. Volgens Leswijn mag er gelachen worden, maar zitten er ook ontroerende momenten in. De avond begint om 19.30 uur; bezoekers zijn vanaf 18.45 uur welkom. Aanmelden kan via Positief Gezond IJsselland.

Een miljoen volgers en toch alleen thuis

In Weststellingwerf staat de Week van de Eenzaamheid centraal. Jasper Brouwer van de sociale basis van de gemeente vertelde over een podcast die jongerenwerkers speciaal voor deze week maakten. Daarin spreken YouTuber Ronald Vledder en Chris, een oudere inwoner van de Lenna-flat, over hun ervaringen met eenzaamheid.

De combinatie is opvallend. Vledder heeft bijna een miljoen volgers op YouTube, maar vertelt dat veel online contact niet automatisch betekent dat iemand zich ook buiten het scherm verbonden voelt. Chris woont zelfstandig in een flat waar gezamenlijke activiteiten worden georganiseerd, maar beschrijft juist de drempel om daar alleen naartoe te gaan.

Brouwer ziet in zijn werk dat eenzaamheid vaak ontstaat na een verhuizing, ziekte of overlijden. Een kleine stap kan dan al verschil maken: koffie drinken in de bibliotheek in plaats van alleen thuis, aansluiten bij een activiteit of vrijwilligerswerk proberen. De podcast is te beluisteren via Spotify op het kanaal van Jongerenwerk Weststellingwerf en werd ook aangekondigd voor Radio Centraal.

Koopjes, cupcakes en een plattegrond van Tuk

Dirk Brans sloot het programma vanaf locatie af bij Tuk Koopjesdag. Organisator Rianne vertelde dat inwoners op 75 adressen in Tuk, Steenwijkerwold, Mariënkampen en Witte Paarden spullen aanboden. Bezoekers konden via QR-codes en plattegronden hun route bepalen.

Tussen brocante, garageverkoop en huishoudelijke opruiming waren er ook kinderen met ranja, zelfgebakken koekjes en cupcakes. Het idee ontstond drie jaar geleden en werd opnieuw opgepakt nadat inwoners er vaak naar vroegen. Een Google Formulier, een kaart en goed weer: volgens Rianne hoeft een koopjesdag niet ingewikkeld te zijn.

“Elke zaterdagochtend kun je in het RTV SLOS-radioprogramma Kopwijzer bijzondere en interessante gesprekken beluisteren over actuele, culturele of heel andere zaken die spelen in de gemeenten Steenwijkerland en Weststellingwerf. Dirk Brans beveelt je de uitzendingen van Kopwijzer van harte aan.”

Wonen bouwen vraagt soms om onorthodoxe plannen

Wethouder Melvin Smit van Steenwijkerland sprak met presentatrice Ria over het nieuwe volkshuisvestingsprogramma. Achter dat beleidswoord zit een concrete opgave: de gemeente wil in tien jaar tijd ongeveer 1600 tot 2100 woningen toevoegen, voor starters, gezinnen, ouderen en andere woningzoekenden.

De raad vroeg volgens Smit nadrukkelijk om tempo. Plannen moeten niet te lang op papier blijven staan. CDA-raadslid Christian Schrijver gebruikte daarbij het woord “onorthodox”: als gebruikelijke oplossingen onvoldoende zijn, moet de gemeente ook ruimte zoeken voor nieuwe en minder voor de hand liggende manieren om woningen mogelijk te maken.

Smit noemde voormalige schoollocaties als kansrijke plekken. In onder meer Vollenhove, Wanneperveen, Blokzijl en Sint Jansklooster komen gebouwen vrij of veranderen onderwijsvoorzieningen. Niet elk oud schoolgebouw is geschikt om te verbouwen, maar de grond kan wel ruimte bieden voor nieuwe woningen.

Ook de verdeling van nieuwbouw kwam aan bod: dertig procent sociale huur, veertig procent betaalbare woningen en dertig procent in het hogere segment. Dat klinkt overzichtelijk, maar de praktijk is weerbarstig. Corporaties hebben niet altijd voldoende geld, terwijl vergunningen, netcongestie, verkeer en de nabijheid van Natura 2000-gebieden bouwplannen ingewikkeld maken. Smit wees daarnaast op het belang van veilige openbare ruimte, met open zichtlijnen en aandacht voor vrouwenveiligheid.

Tussen de politieke onderwerpen door ging het ook over bewegen. De Nationale Sportweek was begonnen met een sportdag voor scholieren bij VV Steenwijk, waar kinderen kennismaakten met zestien sporten, van schermen en rugby tot freerunning. De volgende dag stond de elfde Stone City Run op het programma. Smit zou zelf de tien kilometer lopen, al wilde hij na eerdere ervaringen proberen zich ditmaal niet over de kop te lopen.

Kom erbij in Weststellingwerf

Marcel Bos, sinds juni wethouder in Weststellingwerf, kwam naar de studio voor de Week tegen Eenzaamheid. Hij heeft onder meer jeugdzorg, Wmo en welzijn in zijn portefeuille en benadrukte dat eenzaamheid niet alleen ouderen treft. Volgens hem heeft ongeveer één op de zeven inwoners ermee te maken, ook jongeren.

Weststellingwerf kiest in de campagne voor de uitnodigende woorden “Kom erbij”. In de dagen rond de landelijke actieweek worden koffieochtenden gehouden in onder andere Noordwolde, De Blesse, Nijholtpade, Oldeholtpade, De Hoeve en Nijelamer. De bijeenkomsten zijn ook bedoeld om te horen wat bewoners zelf nodig hebben.

Bos noemde bestaande initiatieven zoals aanschuiftafels, samen eten, vriendschapsbezoek van Humanitas en een repaircafé als voorbeelden van activiteiten waar een gesprek kan ontstaan zonder dat het gesprek over eenzaamheid hoeft te beginnen. Voor jongeren nam een opbouwwerker een podcast op met YouTuber Ronald Vledder. Die bereikt met zijn grote onlinepubliek een doelgroep waarvoor een gemeentelijke folder vermoedelijk minder snel werkt.

Een schaal ouderwetse bol voor de culturele proeverij

Willie Rouw van het Leger des Heils vertelde vervolgens over de Culturele Proeverij op 1 oktober in het gemeentehuis van Steenwijkerland. Bewoners, nieuwkomers, gezinnen en kinderen nemen daarvoor zelf iets te eten mee, zodat er een tafel ontstaat met gerechten uit verschillende keukens en tradities.

De avond begint om 17.00 uur en wordt georganiseerd door het Leger des Heils Ontmoetingshuis, de gemeente Steenwijkerland, VluchtelingenWerk, Stichting Present en Sociaal Werk De Kop. Naast eten staan er een culturele bingo en muziek uit verschillende landen op het programma. Rouw neemt zelf waarschijnlijk een schaal ouderwetse bol mee: fruit in een glazen schaal, zoals zij dat vroeger bij haar oma kreeg. Bij vleesgerechten is het verzoek om geen varkensvlees mee te nemen. Wie op het laatste moment aanschuift, is volgens Rouw ook welkom.

Goed nieuws rond Wereld Alzheimer Dag

Paula Bierma en Marita Schoteman brachten de aandacht naar Wereld Alzheimer Dag, op 21 september. Paula is betrokken bij het mantelzorgnetwerk en de belangenbehartiging rond dementie in Steenwijkerland; Marita kent dementie van dichtbij als mantelzorger binnen haar familie.

Bij NieuwsBode De Kop verschijnt een speciaal Goed Nieuws Magazine, als bijlage in de huis-aan-huiskrant. Het blad bevat positieve verhalen uit Steenwijkerland, onder meer over natuur, ontmoetingen en een onverwacht vriendelijke ervaring met jongens op fatbikes. Op de voorkant staat de Steenwijker toren in oranje licht.

De dames vroegen ook aandacht voor de voorstelling Zeg ja bij dementie, op 28 september in de grote zaal van het Vestzaktheater. De kern daarvan is eenvoudig: kies waar mogelijk voor contact in plaats van correctie. Iemand met dementie hoeft niet telkens te horen dat het geen dinsdag maar woensdag is. Meebewegen kan soms meer rust geven dan verbeteren. Steenwijkerland mag zich sinds mei dementievriendelijke gemeente noemen, maar dat vraagt volgens Paula en Marita vooral om oplettendheid van mensen in de omgeving.

Kerstrondje zoekt deelnemers achter de voordeur

Froukje en Harm Visserman zijn alweer bezig met het Kerstrondje Oldemarkt, hoewel december nog ver weg lijkt. Op 12 december wordt het evenement voor de vijftiende keer gehouden. Het is geen kerstmarkt met rijen kramen, benadrukten zij, maar een tocht langs locaties achter voordeuren: ateliers, winkels, kerken, verenigingen en huiskamers.

Bezoekers kunnen er bijvoorbeeld kunst bekijken, kniepertjes proeven, muziek beluisteren of kennismaken met lokale verenigingen. De organisatie verwacht opnieuw tientallen deelnemers; vorig jaar waren dat er 48. De nieuwe burgemeester Erik de Groot opent de dag in De Landerijen. Er rijdt ook een trekker met tram door het dorp.

Inschrijven kan nog tot 3 oktober via kerstrondjeoldemarkt.nl. De organisatie bestaat nu uit drie mensen en zoekt op termijn versterking, liefst mensen die handig zijn met de computer en het draaiboek willen leren kennen.

Mensen sporen wel, ook in een volle coupé

Conducteur Renny van der Galien vertelde over haar boek Mensen sporen wel. Na een loopbaan in de financiële dienstverlening stapte zij enkele jaren geleden over naar de trein. Handhaven hoort bij het werk, zei ze, maar haar grootste plezier zit in de ontmoetingen met reizigers.

Ze schrijft al sinds haar eerste werkdag in een dagboek en deelt verhalen via sociale media onder de naam Renny Hoofdconducteur. In haar boek staan veel nieuwe verhalen, afgewisseld met omroepberichten. Eén daarvan riep reizigers op stoelen vrij te houden op een warme, volle trein. Een vriendelijk bericht bleek beter te werken dan een streng verzoek.

Van der Galien vertelde ook over een jonge reiziger die na een depressie weer naar school ging en haar een gevouwen kraanvogel gaf, als symbool voor leven. Die kraanvogel draagt ze nog altijd bij zich.

Een olifant op het Linden Festival

Dirk Brans meldde zich ten slotte vanuit het Ondernemingshuis in Wolvega, waar hij Jacques de Vries sprak over het Linden Festival. De Vries organiseert het evenement al zeventien jaar en begon die ochtend om vier uur met enkele collega’s aan de opbouw van ongeveer 140 kramen.

Het festival bestaat al meer dan dertig jaar en trekt gewoonlijk tussen de 15.000 en 20.000 bezoekers. De straten en pleinen van Wolvega worden benut voor braderie, kermis, muziek en straattheater. Het thema is dit jaar circus, met onder meer een grote olifant die tussen de kramen doorloopt. De Vries hoefde maar één praktisch punt te bewaken: genoeg ruimte tussen de stands houden voor een olifant.

Een concertserie op Landgoed Oldenhof begon met een bijzondere bruikleen: een vleugel die jarenlang bij een jonge pianist thuis stond. Toen het instrument terugging naar Vollenhove, bleef het idee hangen om er concerten omheen te bouwen. Die gedachte krijgt deze herfst opnieuw vervolg.

“Elke zaterdagochtend kun je in het RTV SLOS-radioprogramma Kopwijzer bijzondere en interessante gesprekken beluisteren over actuele, culturele of heel andere zaken die spelen in de gemeenten Steenwijkerland en Weststellingwerf. Dirk Brans beveelt je de uitzendingen van Kopwijzer van harte aan.”

D66’er De Vries over stikstof en bouwen

Presentator Lucy Otten sprak in het politieke halfuur met Tom de Vries van D66 Steenwijkerland. Hij vertelde over zijn bezoek aan het boerenprotest in Giethoorn, waar gemeenteraadsleden waren uitgenodigd om te luisteren naar de zorgen over het stikstofbeleid.

De Vries benadrukte dat boeren en politici elkaar niet uit de weg moeten gaan, ook als de standpunten verschillen. Volgens hem is de landelijke politiek jarenlang te traag geweest met het stikstofdossier. De rekening daarvan komt nu hard terecht bij boeren die al veel hebben geïnvesteerd in reductie en innovatie.

Vooral de stapeling van regels in gebieden rond De Wieden baart hem zorgen. Naast landelijke maatregelen kunnen boeren daar met aanvullende beperkingen te maken krijgen, bijvoorbeeld door de afstand tot kwetsbare natuur. De Vries wil daarom niet volstaan met algemene uitspraken over het intrekken van beleid, maar zoekt naar maatregelen die uitvoerbaar zijn én ruimte laten voor natuur en landbouw.

Ook woningbouw kwam langs. In Tuk wordt gewerkt aan een woningbouwplan op het terrein van het voormalige kassencomplex van Herwijnen. De locatie biedt ruimte voor verschillende soorten woningen, maar de ontsluiting via één kant van de wijk roept ook vragen op over verkeer en parkeren. De Vries wees erop dat keuzes van nu tientallen jaren doorwerken. Daarbij gaat het niet alleen om huizen, maar ook om de vraag hoeveel auto’s een nieuwe wijk moet kunnen opvangen.

Paradijsvogels uit Steenwijk-West

Luc Greve van Kopje Cultuur keek eerst nog even terug op een geslaagde jubileumeditie van het culturele festival. Volgens hem waren er 176 voorstellingen, ruim 1.400 uitvoerenden en naar schatting 25.000 bezoekers. De rood geklede dansers bij de toren maakten daarbij veel indruk; foto’s en filmpjes ervan verspreidden zich snel.

Maar Luc kwam vooral vertellen over Paradijsvogels, de revue die Kopje Cultuur samen met de gemeente op de planken brengt in Theater De Meenthe. De voorstelling sluit aan bij honderd jaar Steenwijk-West en richt zich op Het Dal, het Rooie Dorp, de Kleine Kampen en later ook de Bloemenbuurt.

De revue speelt niet in de tijd van de eerste woningen, maar grijpt terug op herinneringen aan vooral de jaren zestig en zeventig. Bekende wijkfiguren krijgen daarin een plaats, onder wie Freekie, die volgens Luuk op een andere manier terugkeert dan mensen wellicht verwachten. Ook de voormalige parkwachter Baja Fantiek komt voorbij.

De voorstelling gebruikt waar passend dialect, maar moet ook goed te volgen zijn voor bezoekers die dat niet spreken. Paradijsvogels staat op 17, 18 en 19 september in De Meenthe. De belangstelling was volgens Luuk groot; er waren nog maar enkele kaarten beschikbaar.

Monumenten, trams en een gevlochten wieg

Wethouder Roelof Teun Hoen van Weststellingwerf opende die ochtend de Open Monumentendag in het Nationaal Vlechtmuseum in Noordwolde. Daar was onder meer de bekende wieg te zien die destijds in Noordwolde werd gevlochten voor prinses Beatrix.

Hoen vertelde ook over het voormalige Skoallehûs bij de Oost- en Westvierdeparten, in het gebied van de Koloniën van Weldadigheid. Het gebouw en de omgeving vertellen volgens hem iets over onderwijs en opgroeien in de kolonie. Tijdens Open Monumentendag waren ook particuliere eigenaren bereid hun deuren te openen, zodat bezoekers meer konden zien dan alleen de bekende openbare gebouwen.

In Noordwolde wilde Hoen zelf nog langs bij de oude tram bij het Vlechtmuseum. Die tram werd na de oorlog onder meer gebruikt voor het vervoer van rotanproducten tussen Steenwijk en Noordwolde. Vrijwilligers werken er nog aan de terugkeer van een wagon. Ook reed er een route met klassieke bussen langs monumenten in de gemeente.

Koopjesjacht in vier kernen

Agnet Schipper en Rianne in ’t Veld vertelden over de Tuk Koopjesdag op zaterdag 26 september. Die wordt tegelijk gehouden met koopjesdagen in Steenwijkerwold, Witte Paarden en Marijenkampen. De gezamenlijke datum is geen toeval: het is ook Burendag.

In Tuk stonden al ongeveer zeventig adressen op de lijst. Deelnemers verkopen tweedehands spullen vanuit tuin, schuur of erf. Via QR-codes bij de dorpshuizen en op sociale media kunnen bezoekers een kaart met deelnemende adressen openen.

Marijenkampen kiest vanwege de grotere afstanden tussen woningen voor een centrale opzet bij buurthuis ’t Reunendal en de ijsbaan. Daar staan de verkopers bij elkaar en is koffie geregeld. In Tuk worden in het dorpshuis bovendien taart en gebak verkocht voor Tuks Bakkie.

Tekenen met beide hersenhelften

In het Kulturhus in Giethoorn worden naast exposities steeds meer schilder- en tekenactiviteiten georganiseerd. Lia Gurowitsch en Trea kwamen vertellen over cursussen van Marijke, die zowel schilderworkshops als een tekencursus volgens de methode van Betty Edwards verzorgt.

Die methode werkt met oefeningen die deelnemers anders laten kijken en tekenen. Aan het begin wordt bijvoorbeeld een hand of vinger getekend; na zes weken blijken deelnemers volgens Trea vaak veel uitgebreider werk te kunnen maken. De eerste groep was al begonnen, maar nieuwe deelnemers konden nog aansluiten.

Daarnaast zijn er begeleide schildermomenten op donderdag- en zaterdagochtend, naast de open ateliers die het Kulturhus al kende. In januari en februari komt ook de Groningse schilder Gerald Schouw naar Giethoorn voor dagworkshops met grote kwasten, grote doeken en een gezamenlijke lunch.

Pianisten in de huiskamer van Oldenhof

Johan van Arnhem van ConSolo NL vertelde over vier pianorecitals op Landgoed Oldenhof in Vollenhove. De serie begint op zaterdag 26 september met een optreden van zijn zoon Roderick van Arnhem, die ook eigen composities speelt.

De band met Oldenhof is persoonlijk. De vleugel op het landgoed stond ooit drie of vier jaar bij Van Arnhem thuis. Zijn zoon kreeg het instrument in bruikleen nadat hij als jonge basisscholier was geselecteerd uit veel aanmeldingen. Toen de vleugel terug moest naar Oldenhof, gaf hij er later een concert. Daaruit ontstond de recitalreeks.

De huisconcerten bieden plaats aan ongeveer vijftig bezoekers. Na Roderick van Arnhem volgen optredens van onder anderen Jaap Eilander, Boudewijn Zwart en Johan Bredewoud. De kersteditie op 19 december krijgt ook een violiste erbij.

Meer dan duizend lopers voor Stone City Run

Janita Kist van het bestuur van de Stone City Run verwacht op zondag 20 september opnieuw veel deelnemers in Steenwijk. De elfde editie telt al meer dan 1.100 inschrijvingen, meer dan vorig jaar.

De loop kent afstanden van 1,5, 3, 5 en 10 kilometer, maar ook een Kids Run van 600 meter, een rollatorrun en een wandelonderdeel. De start ligt bij het gemeentehuis, de finish op de Markt. Daar blijven de terrassen open en zorgt een dj voor muziek.

De Stone City Run verhuisde vorig jaar vanwege de warmte van juni naar september. Dat beviel zo goed dat de organisatie die maand wil vasthouden. Vanaf het begin van de middag zal Steenwijk dus vooral gevuld zijn met lopers, supporters, waterflesjes, medailles en de laatste deelnemers die nog hun T-shirt ophalen.

“Elke zaterdagochtend kun je in het RTV SLOS-radioprogramma Kopwijzer bijzondere en interessante gesprekken beluisteren over actuele, culturele of heel andere zaken die spelen in de gemeenten Steenwijkerland en Weststellingwerf. Dirk Brans beveelt je de uitzendingen van Kopwijzer van harte aan.”

Een nieuw gezicht voor de ChristenUnie

Het politieke gesprek stond in het teken van een wisseling binnen de ChristenUnie Steenwijkerland. Jantina Drijfhout neemt na twaalf jaar afscheid als raadslid en fractievoorzitter. Geert de Boer, die al als burgerraadslid betrokken was, neemt haar plaats als fractievoorzitter en raadslid over.

Drijfhout vertelde dat zij aanvankelijk al eerder wilde stoppen, maar nog wilde helpen bij de overgang naar een nieuw team. De verkiezingsuitslag, waarbij de ChristenUnie van twee naar één zetel ging, en haar nieuwe baan maakten een sneller afscheid logisch. In een eenmansfractie is afwezigheid bij een raadsvergadering immers meteen merkbaar.

Ze keek met voldoening terug op onderwerpen waarvoor zij zich inzette: nieuwbouw en huisvesting van scholen, armoede- en minimabeleid, schuldhulpverlening, fietsvriendelijkheid en de omgang met kerkgebouwen. Juist de nabijheid van gemeentepolitiek bleef haar aanspreken. Besluiten over scholen, speeltuinen of bouwprojecten zie je later terug wanneer je door Steenwijkerland fietst of rijdt.

De Boer ziet onder meer verkeersveiligheid, wonen en omzien naar elkaar als belangrijke thema’s. Verkeersveiligheid raakte hem ook persoonlijk, nadat zijn dochter op de Middenweg werd aangereden. Hij wil zich daarnaast inzetten voor voldoende woningen voor jongeren en gezinnen in de gemeente. De overdracht werd geen afscheid in harde lijnen: Drijfhout blijft betrokken bij de steunfractie. Ook Dave Prins sluit als nieuw burgerraadslid aan.

Taal leren begint met gezien worden

Sjoukje Meijer van Taalpunt Steenwijkerland vertelde over de Week van het Lezen en Schrijven, die van 8 tot en met 15 september plaatsvindt. Het Taalpunt zoekt mensen niet alleen op in de bibliotheek, maar ook op plekken waar een gesprek makkelijker begint. De aftrap was daarom bij de voedselbank.

Laaggeletterdheid is vaak minder zichtbaar dan mensen denken, zei Meijer. Iemand kan moeite hebben met lezen, schrijven, rekenen of digitale vaardigheden zonder dat de omgeving dat direct merkt. Juist daarom organiseert Taalpunt Steenwijkerland een voorstelling voor professionals in De Meenthe. Acteurs laten daarin zien hoe lastig alledaagse situaties kunnen worden: een gesprek bij de huisarts, een formulier invullen, boodschappen doen of digitaal contact met instanties.

In de bibliotheek in Steenwijk zijn bovendien portretten te zien van deelnemers aan het Taalpunt. Achter ieder gezicht zit een verhaal van iemand die stappen zet: een e-mail leren schrijven, beter met een computer omgaan, gezonder leven of met meer zelfvertrouwen contact zoeken. Het zijn geen grote woorden, maar wel veranderingen die het dagelijks leven ruimer maken.

Kunst tussen twee kerken

Diezelfde zaterdag stond Steenwijk volop in het teken van Kopje Cultuur. Kunstenaar Marcia Timmermans was te gast over twee exposities waaraan zij deelneemt. In de Kleine Kerk aan de Onze Lieve Vrouwestraat hangt een groot wandkleed van haar hand, opgebouwd uit sepia- en aardetinten. Het werk brengt bekende plekken, dieren en beelden uit Steenwijkerland samen in één grote, bijna puzzelachtige voorstelling.

In de Grote Kerk exposeert Timmermans tijdens Kopje Cultuur met airbrushportretten. Daar is werk te zien van vijftien kunstenaars. Voor Timmermans was het juist de combinatie van verschillende stijlen en makers die de tentoonstelling aantrekkelijk maakt. Kunst kijken hoeft daarbij niet plechtig te zijn: eerst even langs de Kleine Kerk, een rondje over de kunstmarkt en daarna door naar de Grote Kerk is al een middag op zichzelf.

Een corso dat jong begint

Ook in Frederiksoord wordt gebouwd aan cultuur die van generatie op generatie doorgaat. Nathalie Stoems en Marjolein Rink vertelden over het Corso Frederiksoord, dat op zaterdag 12 september zijn 64e editie beleeft. Het thema luidt: ‘Op het land, in de lucht en in de zee’.

Er rijden elf corsowagens en vijf juniorwagens mee. Daarnaast is er een kindercorso met versierde fietsen, stepjes en skelters. Meer dan vijftig kinderen hadden zich daarvoor al aangemeld. Zo begint de betrokkenheid niet pas wanneer iemand oud genoeg is om een wagen te bouwen of dahlia’s te prikken.

Het corso sluit dit jaar aan bij vijf jaar UNESCO-Werelderfgoed voor de Koloniën van Weldadigheid. Frederiksoord heeft daarmee een bijzondere positie: bloemencorso en werelderfgoed komen er letterlijk op dezelfde plek samen. Na de middagoptocht volgt ’s avonds een verlichte optocht. Zondag staan de wagens opgesteld in de tuinen, met daarnaast activiteiten, muziek en een kunst- en cultuurfestival. Wie de omgeving liever op de fiets verkent, kan ook de mozaïekroute langs buurtschappen en dorpen volgen.

Een bibliotheek die weer vooruit kan

In Sint Jansklooster werd de bibliotheek heropend na een grondige opfrisbeurt. Teamleider Annemarie Dam vertelde dat de vestiging twee weken gesloten was voor onder meer een nieuwe vloer, frisse kleuren, een nieuwe balie en een zelfscansysteem. Ook kwam er een voorleesboom voor kinderen.

De vernieuwing werd uitgevoerd door mensen en bedrijven uit Sint Jansklooster zelf. Dat past bij een bibliotheek die in een kleine kern meer is dan een plek om boeken te lenen. Vrijwilligers dragen de vestiging, ouders komen er met kinderen en scholen weten de boeken te vinden. Dam noemde lezen nog altijd het belangrijkste, maar de vernieuwde bibliotheek wil vooral een prettige plek zijn waar jong en oud binnenlopen.

De kloof zichtbaar maken

Jenna Postma vertelde namens Roestvrij Theater over de nieuwe locatievoorstelling De Kloof, die in oktober in Frederiksoord speelt. De voorstelling gaat over kansenongelijkheid en armoede onder kinderen en jongeren, een onderwerp dat aansluit bij de geschiedenis van de Koloniën van Weldadigheid maar nadrukkelijk ook van nu is.

Roestvrij Theater werkt met negen jonge spelers uit de regio. Artistiek leider Leander Breen baseerde het verhaal op gesprekken met ervaringsdeskundigen en organisaties die gezinnen en jongeren in armoede ondersteunen. De voorstelling laat zien wat er kan gebeuren wanneer een jongere op achttienjarige leeftijd ineens veel meer zelf moet regelen dan mogelijk is.

De makers willen niet alleen een zware werkelijkheid tonen, maar ook laten zien dat hulp verschil kan maken. Daarom zijn er enkele voorstellingen met een ‘pay what you can’-systeem. Wie minder te besteden heeft, kan zelf bepalen wat een kaartje kost.

Vrijwilligerswerk begint soms met een praatje

Op het plein voor de Grote Kerk in Steenwijk sprak Dirk Brans met Marieke Pit van het Vrijwilligers Informatiepunt Steenwijkerland, Birgit Wientjens van Stichting Present Steenwijkerland en wethouder Steven. De Vrijwilligers Activiteitenmarkt, onderdeel van Kopje Cultuur, bracht 23 organisaties samen die op zoek zijn naar nieuwe handen en nieuwe ideeën.

De markt draaide niet alleen om vacatures. Bij Stichting Present kunnen mensen bijvoorbeeld eenmalig helpen met een praktische klus, een tuinproject of een sociaal bezoek. VIP helpt daarnaast mensen die wel iets willen doen, maar nog niet weten wat bij hen past. Via maatjesprojecten worden vrijwilligers gekoppeld aan mensen die gezelschap, hulp bij boodschappen of een fietstochtje kunnen gebruiken.

Misschien was dat wel de stille lijn van deze uitzending: Steenwijkerland wordt niet alleen gevormd door plannen, gebouwen en evenementen, maar vooral door mensen die besluiten dat er nog wel iemand naast hen mag lopen.

“Elke zaterdagochtend kun je in het RTV SLOS-radioprogramma Kopwijzer bijzondere en interessante gesprekken beluisteren over actuele, culturele of heel andere zaken die spelen in de gemeenten Steenwijkerland en Weststellingwerf. Dirk Brans beveelt je de uitzendingen van Kopwijzer van harte aan.”

Voorzitten betekent ook een stap terug doen

Dirk Brans sprak in het politieke deel van de uitzending met VVD-raadslid Linda Evers, die onlangs voor het eerst de politieke markt in Steenwijkerland voorzat. Zij is een van zes raadsleden die deze rol de komende raadsperiode afwisselend op zich nemen.

Evers vertelde dat de voorzittersstoel een andere blik op de raad geeft. Niet alleen de inhoud telt dan, maar ook het bewaken van de tijd, het zien van interrupties en het zorgen dat iedereen aan bod komt. Zeker in de ovale raadsopstelling is dat volgens haar soms letterlijk een kwestie van goed om zich heen kijken. Bij haar eerste vergadering kreeg ze daarbij hulp van de griffie, collega’s en zelfs oplettend publiek.

Als voorzitter moet een raadslid bovendien afstand nemen van de eigen portefeuille. Het onderwerp Samen voor Ryan, waarin Evers normaal gesproken het woord voert namens haar fractie, liet zij behandelen door fractiegenoot Mans Lohman. Dat vond zij niet moeilijk: als voorzitter leid je het gesprek, in plaats van dat je zelf deelneemt aan het debat.

De inhoudelijke discussie over Samen voor Ryan bleef haar wel bezighouden. Het programma brengt scholen, zorgorganisaties, de GGD en andere partijen samen om kinderen en gezinnen die hulp nodig hebben beter te bereiken. Volgens Evers bestaat het netwerk uit 28 organisaties. De gedachte erachter is helder: ouders en kinderen moeten niet van het kastje naar de muur worden gestuurd.

De raad wil echter beter weten wat het programma oplevert. Evers noemde dat een lastige vraag, juist omdat het gaat over kinderen die niet altijd goed in beeld zijn. Hoe meet je hoeveel kinderen tussen wal en schip dreigen te vallen, als je niet precies weet hoe groot die groep is? Toch vindt zij het terecht dat de raad daar scherper op wil sturen, zeker omdat er in de afgelopen jaren miljoenen euro’s in het programma zijn omgegaan. Voor de nieuwe versie van Samen voor Ryan wordt onder meer gekeken naar meetbare resultaten en naar een grotere rol voor ouders.

Lemonade neemt afscheid, maar nog niet meteen

In het eerste uur sprak presentator Kimberly met Jia Starreburg, zangeres van de band Lemonade. De groep stond die zaterdagavond gepland voor Lemonade XXL tijdens Live in het Park, maar verhuisde vanwege het weer naar de evenementenhal van De Meenthe in Steenwijk.

Het optreden was niet het definitieve afscheid van Lemonade, maar wel de laatste XXL-editie. De band stopt aan het einde van het jaar, omdat gitarist Piet – de vader van Jia – na meerdere rugoperaties niet meer langdurig op het podium kan staan. De band besloot geen vervanger te zoeken. Daarvoor is de groep te veel een hechte vrienden- en familiekring geworden, vertelde Starreburg. Haar man Guus speelt drums, haar vader gitaar en de andere bandleden zijn al jarenlang vertrouwde gezichten.

Na meer dan tien jaar samen optreden wacht eerst rust. Jia en Guus combineren het muziekleven met werk en een jong gezin, en dat betekent vaak laat thuiskomen na een optreden om de volgende ochtend alweer langs het voetbalveld of bij een dansles te staan. Lemonade speelt later dit jaar nog besloten feesten en enkele openbare optredens. Het echte slot wordt op 27 december verwacht bij De Buuze.

Een open marktplein als ontmoetingsplek

Ook het weekend van Kopje Cultuur kwam uitgebreid voorbij. Kimberly sprak met Ineke Smit, Willy Rouw en Klaas Brinkman over de openluchtsamenkomst die op zondag 7 september om 10.30 uur op de Markt in Steenwijk wordt gehouden.

De bijeenkomst wordt georganiseerd vanuit meerdere kerken die samenwerken in de Raad van Kerken. De opzet is bewust laagdrempelig: geen kerkdeur waar mensen doorheen hoeven, maar stoelen op het marktplein waar bezoekers kunnen aanschuiven of vanaf de rand kunnen meekijken. Het thema is ‘verspreiden van geluk’.

Martin Brand treedt op als spreker. Het gospelkoor Inspiration uit Harderwijk, onder leiding van Wim Rouw, verzorgt muziek. Ook Elly Zuiderveld is betrokken bij het programma voor kinderen. De organisatoren hopen vooral dat mensen elkaar ontmoeten, ongeacht de kerk waar zij wel of niet bij horen.

Een nieuwe laan vraagt geduld

Van Steenwijk ging het gesprek naar Vollenhove, waar Gert-Jan van der Born namens Stichting Oldenhof vertelde over de herstelplannen voor de bomenlaan bij Landgoed Oldenhof. Van der Born is bestuurslid van de stichting en houdt zich onder meer bezig met het groen, de bossen en de lanen van het landgoed.

De ongeveer driehonderd meter lange laan bestaat nu uit eiken en beuken, maar vooral de beuken verkeren volgens hem in slechte staat. Stormschade uit 2019, droogte en veranderende weersomstandigheden hebben hun sporen achtergelaten. Voor de veiligheid én het herstel van het karakter van de laan worden bomen vervangen door wintereiken.

Dat gebeurt zorgvuldig, met aandacht voor vogels, vleermuizen en het aanwezige ooievaarsnest. De nieuwe bomen zijn geen dunne takjes, maar hebben al een behoorlijke stamdiameter. Toch blijft het een plan voor de lange adem. Van der Born schatte dat een eikenlaan na enkele tientallen jaren weer echt de uitstraling van een volwassen historische laan krijgt.

De buurtbus is terug in Havelte

Sidney van der Berg vertelde vervolgens hoe bewoners van Darp, Havelte, Havelteberg en Busselte hun busverbinding terugbrachten. Van der Berg is voorzitter van de dorpsgemeenschap en rijdt zelf als vrijwilliger mee op buurtbuslijn 524.

De eerdere busverbinding verdween in de coronaperiode, toen het openbaar vervoer moest bezuinigen. Voor de dorpen betekende dat dat er geen reguliere bus meer reed richting Steenwijk. Uit een woononderzoek kwam de terugkeer van de bus als duidelijke wens naar voren.

De oplossing werd een buurtbus voor acht passagiers, gereden door ongeveer dertig vrijwilligers. De bus rijdt op werkdagen tussen Steenwijk, Havelte en de Johannes Postkazerne. Een rit kost twee euro en kan met de pinpas worden betaald. Van der Berg noemt het niet alleen vervoer, maar ook een plek waar mensen elkaar even spreken. Juist dat eenvoudige contact hoort misschien wel bij een buurtbus.

Theater tussen de muren van Villa Ramswoerthe

Het culturele slot kwam van acteur Jean-Pierre Simu Moremi, die in het weekend van Kopje Cultuur naar Steenwijk komt met de voorstelling Hendriks Karavaan. Het muziektheater speelt zich af in Villa Ramswoerthe, waar het publiek wordt uitgenodigd op de verjaardag van Hendrik, de heer des huizes.

Achter de feestelijke aankleding blijken de bewoners allemaal geheimen te hebben. De voorstelling combineert muziek, humor en theater, waarbij het gebouw zelf een belangrijke rol speelt. In Steenwijk zit het publiek op een tribune; op andere locaties loopt het publiek juist door het huis. De voorstelling is onderdeel van een samenwerking tussen Karavaan en Hendrick de Keyser Monumenten.

Tot slot vertelde Dirk Brans over het magazine Hart voor Steenwijkerland, dat rond 21 september verschijnt. Het blad, gemaakt met onder meer Sociaal Werk De Kop, mantelzorgnetwerken, vrijwilligers en medewerkers uit zorginstellingen, wil nadrukkelijk ruimte maken voor verhalen die niet alleen over zorgen en problemen gaan.

Dat was misschien wel de stille lijn van deze Kopwijzer: niet alles is meteen opgelost, maar er zijn genoeg mensen die wel beginnen. Met een voorzittersstoel, een wintereik, een busroute, een podium of een open plek op de Markt.

Niet iedereen vraagt vanzelf om hulp, stapt zonder aarzelen ergens binnen of weet meteen waar zijn of haar talent ligt. Juist daarom bleef deze uitzending hangen als een pleidooi voor iets eenvoudigs: ruimte maken. Ruimte om mee te doen, om iets te proberen, om een hand op te steken of om ergens opnieuw te beginnen.

Die ruimte zit niet alleen in grote plannen van politiek of organisaties. Soms begint zij met een fiets voor een kind, een drumstel op de werkvloer, een kom snert bij een Fancy Fair of een telefoontje naar iemand die je nog maar kort kent.

Een gelijke start is niet vanzelfsprekend

In het politieke gesprek ging het over flinke dossiers: de komende begroting, de nieuwe Uni-locatie voor voortgezet onderwijs en de verdere ontwikkeling van Samen voor Ryan. Toch werd de kern vooral zichtbaar in kleine, alledaagse voorbeelden.

Een kind dat naar school moet maar geen laptop heeft. Versleten schoenen, waardoor iemand zich al vóór de eerste les anders voelt dan de rest. Of een leerling die het verkeersexamen moet doen zonder fiets. Via regelingen voor inwoners met een laag inkomen moet voorkomen worden dat zulke praktische tekorten bepalen of kinderen mee kunnen doen.

Dat klinkt misschien vanzelfsprekend, maar er zit vaak schaamte tussen recht hebben op hulp en die hulp ook daadwerkelijk aanvragen. Die schaamte kwam later in de uitzending opnieuw terug, toen Sociaal Werk De Kop vertelde dat veel mensen die mogelijk aanspraak kunnen maken op toeslagen of gemeentelijke regelingen, daarvan geen gebruikmaken. Niet omdat zij het geld niet kunnen gebruiken, maar omdat zij niet weten dat de mogelijkheid er is, formulieren lastig vinden of het moeilijk vinden om hulp te vragen.

Daar ligt een taak voor meer mensen dan alleen de gemeente. Een leerkracht, buur, werkgever of hulpverlener kan soms het verschil maken door te zeggen: kijk eens of dit iets voor je is. Niet om iemand over te nemen, maar om de drempel lager te maken.

Niet wachten tot het misgaat

Ook Samen voor Ryan gaat in wezen over diezelfde drempel. Het initiatief is bedoeld om kinderen en gezinnen eerder in beeld te krijgen, voordat problemen zo groot worden dat hulp pas laat op gang komt. In de verdere uitwerking moeten ouders nadrukkelijker aan tafel zitten en moeten scholen en andere betrokkenen beter kunnen samenwerken rond een concrete situatie.

De vergelijking met een verdediger in het voetbal was treffend. De doelpuntenmaker krijgt het applaus, maar de speler die een gevaarlijke pass onderschept, voorkomt soms iets veel groters zonder dat iemand het opmerkt. Preventie is nu eenmaal lastig te tellen. Je weet niet precies welke problemen níet zijn ontstaan doordat iemand op tijd aandacht kreeg.

Dat geldt ook voor de nieuwe Uni-locatie. Natuurlijk gaat het over een groot gebouw, flinke investeringen en praktische vragen over verkeer en de buurt. Maar achter de stenen zit een bredere gedachte: onderwijs als plek waar jongeren niet al vroeg in hokjes terechtkomen, maar elkaar ontmoeten en zich kunnen ontwikkelen. Een school is meer dan een rooster en een lokaal. Het is ook een netwerk, een dagelijkse omgeving en voor veel kinderen een plek waar iemand ziet hoe het met ze gaat.

Een brievenbus, een bandje en een kans

Bij NoordWestGroep Hout werd die ruimte om te ontdekken heel tastbaar. Op de afdeling worden pallets gemaakt, onder meer voor toepassingen bij dijken, maar er gebeurt veel meer. Medewerkers maken ook brievenbussen, picknicktafels, bloembakken en andere houten producten. Oude pallets mogen daarbij soms dienen als oefenmateriaal voor nieuwe ideeën.

Het mooie zat niet alleen in het eindproduct. Het ging vooral over wat er onderweg kan gebeuren. Iemand ontdekt dat houtbewerking goed bij hem of haar past. Een ander merkt juist dat logistiek beter aansluit. Wie verder wil, kan misschien ervaring opdoen bij een regulier bedrijf; wie dat niet wil of kan, krijgt binnen de organisatie een passende werkplek.

En toen stond er ineens een drumstel op de werkvloer. Niet omdat een drumstel noodzakelijk is voor het maken van pallets, maar omdat muziek mensen kan prikkelen, ontspannen en bij elkaar brengen. Inmiddels zijn er meer instrumenten en ontstaan er bandjes. Het is een gewoon detail, maar misschien zegt het veel: als je mensen alleen ziet als arbeidskracht, mis je wat er nog meer in hen zit.

Het dorp draagt zijn eigen plekken

De Fancy Fair van de Grote of Sint-Clemenskerk laat al tientallen jaren zien wat er gebeurt wanneer veel mensen ieder iets kleins bijdragen. Vrijwilligers sorteren boeken, pakken dozen, zetten kramen op en koken snert. Bezoekers komen voor brocante, speelgoed, handwerken of zomaar voor een praatje met bekenden die ze lang niet hebben gezien.

De opbrengst helpt bij het onderhoud van kerkelijke gebouwen, maar de waarde van zo’n dag zit niet alleen in het geld. Een kerkgebouw blijft niet overeind door stenen alleen. Daar zijn mensen voor nodig die tijd, spullen en aandacht geven. Een oude vaas, een doos boeken of een bord snert krijgt zo een tweede leven én helpt een plek in stand te houden die voor veel mensen vertrouwd is.

Oefenen in contact maken

Bij de training Grip en Glans voor vijftigplussers gaat het opnieuw niet om grote woorden, maar om kleine stappen. Deelnemers staan stil bij gezondheid, leuke bezigheden, initiatief nemen, vriendschappen en eigen sterke kanten. Soms oefenen zij zelfs met iets ogenschijnlijk simpels als iemand bellen.

Voor wie makkelijk contact legt, klinkt dat misschien onbeduidend. Maar wie zich eenzaam voelt of na pensionering, ziekte of verlies een andere daginvulling zoekt, weet hoe groot zo’n eerste belletje kan zijn. De training belooft geen nieuw leven uit een doosje. Wel biedt zij een plek waar mensen kunnen ontdekken wat hen energie geeft en hoe zij zelf weer een begin kunnen maken.

Verstilling en bloemenwerk

Ook de herdenking rond dichter J.C. Bloem en de voorbereidingen voor Corso Frederiksoord passen in dat beeld van ruimte maken. Bloem schreef gedichten die nog altijd gelezen worden, juist omdat hij met weinig woorden veel wist op te roepen: verlangen, melancholie, stilte. De stichting kijkt daarbij niet alleen terug naar zijn werk en zijn tijd in Kalenberg, maar biedt ook nieuwe dichters een podium.

In Frederiksoord gebeurt iets vergelijkbaars, maar dan tussen de dahlia’s. De eigen bloementeelt vraagt veel inzet, maar brengt ook nieuwe vrijwilligers bij het corso. Mensen die misschien geen wagen bouwen of mozaïek prikken, helpen wel bij de bloemen. Jonge deelnemers haalden bovendien steun binnen voor een klimtoren op het corsoterrein. Zo groeit een traditie niet alleen door herhaling, maar doordat nieuwe mensen er een eigen aandeel in krijgen.

Mee kunnen doen begint zelden met een groot gebaar. Vaak begint het met iemand die plaats maakt.